Sessiz Orkestra - Erdi Demir


Sessiz Orkestra

Zorla dönen bir hüzünbâz dünya.
İçinde ellerim, bir ele hasret.
Mor bir hâledir, semâda aksin.
Kara bir çöl; rüzgara vurgun.

Güneş doğdu; geceler sönsün artık.
Son bir kez yağsın yağmur.
Ölmek erkendir, ıslanmadık henüz.
Galileo ölmeli, karşımdasın dümdüz.

Koşuyoruz bahara, nisana çarçabuk.
Ay, bu geceden inmeli, gözlerini açık tut.
Söylenecek şeyler var, ufuklar da karanlık.
Bulutsu ellerime düşen, her bir  yalnızlık.!

Yetti nazlı vuslatın, bir hoş sabaha zehir.
Aldığım her nefes, ölümden hallice;
Susmayı yeğlemek, vazgeçmek kadar kahır.
Hüzün geceden çöktü, ağlamak zamanıdır!

Artık bahar gelmeli. Kışlar fazla uzadı.
Kirpiklerim sana  iniyor, ruhum elimde.
Renksiz bir gökyüzü ki, yarası derinde.
Anla topraktan uzak, yalnız bir orkide;

Bırak ki büyümeyi, söyle nasıl yaşarmış!

Erdi Demir
Temrin, 58.Sayı, sf.5

1 yorum:

  1. "gecenin gölgesinde" isimli şiirini de beğendim ama, bu bir başkaymış. sessiz bir orkestranın bizde nasıl yankılar yapabileceğini göstermiş oldun. teşekkür ederiz, erdi.

    YanıtlaSil

yorum yaparak içeriğe katkıda bulunabilirsiniz.