Tam Kurumsallaşacağım Bir Gülme Geliyor




Gerçekten samimi hislerimle söylüyorum:

Şöyle Kültürelf'i daha profesyonel bir noktaya getireyim diyorum. Endüstriyel edebiyatın peşine takılıp büyüyelim, sesimizi geniş kalabalıklar duysun, sunucu kiralıyayım, harcamalar yapayım... Nafile.. Yok arkadaş olmuyor!


"Amatör Ruh" isimli bir karalama yapmışım 4 sene önce. Aynı o hesap. Dönüp dolaşıp o noktaya geliyorum: 

Kitabım olmasın, dergide adım görünmesin, binlerce kişinin takip ettiği kişi olmayayım. Yeter ki kalemim, beklentileri bir köşeye fırlatarak eskisi gibi duygularımın tesirine girsin.
Sonra yumruğum çözülüyor. Koltuğa oturuyorum, bacak bacak üstüne atıyorum. Gevşiyorum. Kurumsallaşamıyorum arkadaş. Amatörlük de çalışarak değil ya!

6 sene sonra tekrar ilk noktaya döndük. Artık profesyonel metinler çıkarmaya enerjim yetmiyor. Meşgalemiz fazla, alabileceğimiz sonuçlar belirsiz. Hal böyle olunca ben de dedim ki: "elinde kalan düşük enerjinle Kültürelf'e yine de sahip çık. Okuyan bu haliyle de okur." Yanılmıyorum inşallah. Bugün de Kültürelf'in bir dönüm noktası olsun. 

Bu cümleleri kuran arkadaş, yani şahsım; "kurumsallaşma" konusunda yüksek lisans düzeyinde alaka sahibi. İroni dolu hayatımdan bir kesit sundum sizlere. 


uzun lafın kısası:
no standartizasyon, yes kaos. welcome to new kulturelf!


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

yorum yaparak içeriğe katkıda bulunabilirsiniz.